Home Suriname Van troebele puinhoop naar heldere toekomst

Van troebele puinhoop naar heldere toekomst

79
0
van-troebele-puinhoop-naar-heldere-toekomst

foto


De protestmars tegen de regering die op 18 juli begon, had op de schaal van Beaufort (0 tot 12) een windsterkte van 5 (een stevige wind) en zakte in twee weken naar 1 (zwak). Er is flink gefulmineerd en gefoeterd. Het heeft president Santokhi wakker geschud en hij heeft stoutmoedig de wind uit de zeilen geblazen van de Organic Movement met zijn nationaal dialoog.

De centrale kreet van het protest was nepotisme. Vrouw, broer en kinderen zijn schaamteloos in functies benoemd en ondanks veel kritiek brutaal gehandhaafd. Onrechtmatige gronduitgiften hebben ook tot woede geleid. Tien jaar wanbeheer door de vorige regering was een traumatische ervaring; elk schandaal roept woede op. De president moet blij zijn met het protest, want hij was bezig zijn 20 zetels te verkwanselen. Hij kan de protestanten die strijden voor democratie en gerechtigheid zien als friends and family.

Nepotisme is zo diepgeworteld in de kleine Surinaamse gemeenschap dat het gemeengoed is. Iedereen maakt zich er min of meer schuldig aan wanneer het hem uitkomt. In de politiek is nepotisme slecht omdat het een vorm van corruptie is. De enige manier om dit tegen te gaan is dat de politieke top het goede voorbeeld geeft. Hoge posities moeten niet worden uitgedeeld aan directe familie. Het terugdraaien van de benoeming van de First Lady in de RvC van Staatsolie zal de economische crisis niet oplossen, de prijzen verlagen of het aantal ambtenaren verminderen, maar het is goed voor het moreel. Het schept een goed precedent.

Het protest was invoelbaar, maar ook naïef. Sommige eisen zijn onrealistisch (onmiddellijke verlaging energieprijzen). Andere zijn eenvoudig uit te voeren, met een simpele bijlslag (nepotisme). Maar het was kinderachtig om te dwingen en te dreigen. In elke succesvolle democratie worden problemen opgelost in dialoog, aan tafel en achter gesloten deuren (wat anders is dan geheime ontmoetingen in achterkamertjes).

De Organic Movement is een vage mengelmoes van oprechte mensen en mensen met een dubbele agenda. Wat was het doel, een nieuwe politieke beweging oprichten – laat staan een nieuwe politieke partij –, chaos en verdeeldheid zaaien of de regering met geweld te dwingen eisen uit te voeren? De oppositie hoopte op een snelle machtsovername. Organic werd meteen door de voorzitter van de NDP opgepakt als zijn ‘opening gambit’ in zijn oorlog tegen de regering. Hij waste zijn handen in onschuld en leefde mee met de verarmde mensen. Het deed me denken aan de man die zijn vrouw slaat en een protest steunt tegen vrouwenmishandeling. Hij zal boos zijn dat zijn openingszet om het protest te gebruiken is mislukt.

Economen waarschuwden een paar jaar geleden voor een aantal zeer moeilijke jaren die zouden volgen vanwege het wanbeheer. De economie is verder inflatoir geteisterd door Covid en de (Oekraïne)oorlog. De president worstelt ermee. Als de Organic Movement slimme oplossingen heeft om de harde keuzes te omzeilen, zou dat geweldig zijn. Maar wie weet hoe de wereld er in 2022 uitziet, ziet overal moeilijke keuzes. De Surinaamse politieke economie laat zich in één simpele grafiek samenvatten: uitgaven stegen, inkomsten bleven achter. De huidige regering is streng op uitgaven, maar niet op inkomsten. De Surinaamse schatkist verliest miljoenen aan smokkel van vis, hout en goud.

Burgers moeten hun eigen inflatie bedwingen door de tweede auto weg te doen, minder te rijden, meer lokale producten te kopen, minder vlees en vis te eten, niet op vakantie te gaan, geen airco, geen dure telefoon, etc. Alleen de groep die aantoonbaar nergens op kan bezuinigen, moet deel uitmaken van het sociale vangnet. Ontsla de slecht presterende ministers die deze bijstand niet realiseren.

Ondanks alle malaise voorspelt de Wereldbank een kleine economische groei voor Suriname, minuscuul maar positief. De hoge winkelprijzen en hoge energiekosten zorgen voor een extra hete droge tijd. Maar voor volgend jaar zijn de vooruitzichten rooskleuriger wanneer de definitieve investeringsbeslissing voor offshore oliepompen wordt genomen.

Er is geen enkel bewijs voor de verdenking dat de regering Santokhi-Brunswijk publiek geld heeft gestolen. Miljarden dollars zijn onder het vorige regime verdampt en nog niet verantwoord. De beschuldigingen op sociale media van financiële corruptie door deze regering staan haaks op de realiteit. Maar slechte bedoelingen zijn niet met feiten te verhelpen. Mensen klampen zich vast aan verzinsels. En kabaal brengt de inflatie niet omlaag.

De minister van Financiën toonde een foto van de financiële administratie die hij bij zijn aantreden vond (Starnieuws 19 juli). Een chaos van dozen, zakken, computers en papier. De foto vertelt het hele verhaal. Zo ziet een failed state eruit. Vanuit die troebele puinhoop moet een gezonde financiële administratie worden opgebouwd.

D. Balraadjsing