Home Suriname De lening van het IMF en hoe nu verder?

De lening van het IMF en hoe nu verder?

181
0
de-lening-van-het-imf-en-hoe-nu-verder?

foto


Suriname moet nu de productie ter hand gaan nemen, naast het afbouwen van de subsidies. Dat is een van de eisen van dit Internationaal Monetair Fonds (IMF), wil men de garantie en continuering van de toegezegde middelen hebben. De vraag rijst, hoe gaat men meer productie stimuleren of verhogen?

In het verleden zijn meerdere florerende bedrijven naar de knoppen geholpen door corruptie, vriendjespolitiek, dan wel mismanagement. Te denken valt aan: Para Industries, SML, SLM, Bruynzeel, Palmolie fabriek in Victoria etc. Jammer dat dit nooit onderzocht zijn door onderzoeksjournalisten of wetenschappers. Als een land geen of weinig investeringen doet en het nationaal inkomen steeds consumptief aanwendt, zal er weinig welvaart en welzijn gebracht worden voor het volk.

Een dilemma voor het huidige bestuur is dat er veel ambtenaren bij de overheid zitten. Volgens schattingen zouden er ongeveer 60 duizend mensen bij de Overheid werken, dat is gewoon te veel voor een land met bevolking van een half miljoen. Dit fenomeen bestaat al sinds de 70’er jaren en het wordt maar niet opgelost. En het werkt verlammend op de overheidsbegroting.

Waar men een aanvang moet maken is om meer diversificatie in de productieve sector aan te brengen. Door meer eindproducten te produceren creëert men immers ook werkgelegenheid en genereert men ook inkomsten voor de inwoners. Met een goede en duidelijke regelgeving samen met de particuliere sector, de productie stimuleren en in samenwerking met bijvoorbeeld de Asfa en de VSB. (Lokale kennis aanspreken en eventueel externe know how aantrekken waar nodig).

Een paar zaken waarmee men zou kunnen starten:

Hout: zoals vroeger met Bruynzeel: kant en klare huispakketten werden zelf aan het buitenland verkocht, triplex, spaanplaten etc. (door houtblokken te exporteren wordt ook kaalslag gepleegd aan het tropisch oerwoud).

Olie: meer eindproducten maken(benzine, diesel etc.)

Groente en fruit: denk aan in flessen of blikjes conserveren ervan.

Rijst: gedacht kan worden aan meel en allerlei andere producten.

Men kan ook in de Toerisme sector gaan investeren, alleen moet men nog veel huiswerk gaan doen, zoals het rijgedrag van de lokale mensen, verbetering van de infrastructuur. Wat dacht u aan de steeds verruwende criminaliteit?

Een Meerjaren Ontwikkelingsplan

Men zal de verborgen werklozen (ambtenarij) moeten omscholen/bijscholen om in de productie sector te moeten werken, door bijvoorbeeld gerichte trainings- en omscholingstrajecten. Hoe gaat men het doen met het feit dat grote stukken gronden geroofd zijn door bepaalde lieden. Hoe wil men dat in productie brengen?

Er is door de vorige regering heel veel geld geleend en consumptief aangewend. Geld is ook van Internationale particuliere organisaties en/of landen geleend. Van de Chinese overheid is ook bekend dat men graag wurgcontracten sluit met als onderpand bedrijven of havens, airport als onderpand. (Voorbeelden zat in Azië en Afrika). Deze schulden (ongeveer US$ 3 miljard) moeten ook een keer worden afgelost en dus ook de bijbehorende rente betaald worden. En dat zal heel lastig worden

Er wordt al jaren geroepen dat Suriname een heel rijk land is aan grondstoffen en mineralen. Dat is helemaal correct. Echter, het is alom bekend dat de bauxiet industrie niet al te veel heeft opgeleverd aan Suriname en de Surinaamse bevolking. Nederland en de VS hebben er flink van geprofiteerd. De goudsector heeft ook niet al te veel kunnen betekenen voor Suriname. Het goud gaat voor een groot deel weg uit Suriname en bepaalde lieden en/of vrienden van hun, die in de regering zitten zijn heel rijk van geworden. De contracten zijn niet strategisch en slim gesloten met de multinationals.

Op de olievondsten en gas zijn al heel veel geïnteresseerden erop afgekomen. Het is zaak dat er goede en slimme onderhandelingen worden gepleegd, zodat de bevolking van Suriname ook ervan kan profiteren. Men moet slimme contracten afsluiten met de Buitenlandse oliemaatschappijen en vooral controlesystemen inbouwen, zodat de olie niet ongecontroleerd kan worden weggedragen naar het buitenland. De voorraden grondstoffen in de Natuur zijn niet oneindig, ze raken wel een keer opgedroogd.

Er zit ook een energietransitie aan te komen in de ontwikkelde landen. Sommige landen zijn al begonnen met het introduceren met alternatieve energieën. Wellicht biedt het een kans aan Suriname, dat er in de toekomst ook gas en/of olie aan Europa kan worden verkocht in de nabije toekomst, gezien de laatste ontwikkelingen in het Oosten van Europa.

Anand Gajadhar