Home Suriname ‘Veelkoppig monster’ en noodzaak draconische maatregelen

‘Veelkoppig monster’ en noodzaak draconische maatregelen

28
0
‘veelkoppig-monster’-en-noodzaak-draconische-maatregelen

foto


Een ongrijpbaar ‘veelkoppig monster’ heeft Suriname in de wurggreep, waar geen ontkomen aan lijkt te zijn. Ik heb het dan niet over Paira Oendepo (figuur uit het volksverhaal ‘Monster met de mond op de borst’), die als monster alle rijkdommen van Suriname leegplundert, maar het ‘veelkoppige monster’ dat van Suriname een narcostaat maakt en naar de ‘verdoemenis’ helpt.

De ‘gewone’ mensen, net als u en ik, mensen die hun mond niet op de borst hebben, die wel een nek hebben en geen ogen in het achterhoofd. En toch is het een ‘veelkoppig monster’. Een monster van het kwaad (criminaliteit in alle vormen) die het land in de wurggreep houdt, omdat het getolereerd wordt. Het Openbaar Ministerie is mijn inziens  tegen dit monster niet opgewassen. Paira Oendepo was onverslaanbaar, totdat dorpelingen de hulp inriepen van de ‘Slangegeest’ die te rade ging bij de ‘Dubbelgeest’ en samen het monster Paira Oendepo naar de verdoemenis hielpen.

Bij wie moet nu de president van Suriname voor hulp zijn om het Surinaamse ‘veelkoppige monster’ te bestrijden? Hades (God van de onderwereld uit Griekse mythologie) en Sciron (schurk uit Griekse mythologie) zijn zelf ook onderdeel van het ‘veelkoppige monster’ en houden daarnaast het volk in de nekklem door een duivels pact. Oh, ja, niet te vergeten, met diens lange armen, de ‘hulpgeesten’.

Het land van Paira Oendepo, het moreel verantwoordelijke land Nederland, durft het niet aan, kijkt weg en de ‘heilige geest’ van de democratie heeft er geen zin in om in de achtertuin te gaan ‘ploegen’ nu het verwikkeld is in een interne ideologische strijd.

Misschien heeft Draco de oplossing! Ja, Draco is al weliswaar eeuwen geleden dood, maar heeft toen zijn volk door harde wetgeving in het gareel gekregen. Draco, aan wie we heden ten dage in het strafrecht het verschil tussen moord en doodslag te danken hebben, stond rond het jaar 621 v. Chr. bekend als de eerste wetgever van Athene. In die periode was er in Athene veel onrechtvaardigheid, sociale onrust en criminaliteit. Ter bestrijding daarvan stelde hij strenge regels en wetten in en deinsde hij nergens en voor niemand terug. Veel delicten werden bestraft met de doodstraf, vandaar de spreekwoordelijke gezegde ‘de draconische maatregel’.

Naar mijn oordeel is het Surinaamse ‘veelkoppige monster’, gelet op wat we nu weten en zien, alleen te bestrijden met draconische maatregelen/wetten, internationale verdragen en met hulp van het verenigde volk, de ‘Verlosser des Vaderlands’. Ter bestrijding van bijvoorbeeld de georganiseerde en grensoverschrijdende criminaliteit dient samenwerkingsovereenkomsten/verdragen gesloten te worden met andere landen en instituten, waaronder ook de EU.

In dat kader is een gespecialiseerde multidisciplinair- opsporingsdienst noodzakelijk, met de mogelijkheid tot kennis en informatie uitwisseling met de partners. Het samenwerkingsverband met Interpol moet geactualiseerd worden. Voorts moet er een gespecialiseerde anticorruptie eenheid komen die moet kunnen rekenen op de steun van internationale instituten. Voor meer instrumenten verwijs ik naar een verslag van de Europese Commissie, d.d. 14 april 2021: “EU-strategie voor de aanpak van georganiseerde criminaliteit”.  

U ziet het, Draco helpt vanuit zijn graf, zonder aanziens des persoon, zonder lappen grond, concessies en lucratieve functies, om het Surinaamse “veelkoppige monster” te bestrijden. Als men het draconischer wil aanpakken, dan biedt de Surinaamse Grondwet de oplossing, te weten het instellen van een regering van technocraten. Dan moet de President van Suriname, net als Draco, de juiste man op de juiste plaats zijn, met aan zijn zijde de ‘Verlosser des Vaderlands’.  In dat geval zijn Hades en Sciron niet nodig.

Suriname staat op het punt van implosie en om de ‘Verlosser des Vaderlands’ te redden, is een regering van technocraten geraden, nu ook de Surinaamse Grondwet een dergelijke regering niet in de weg staat terwijl ‘volkssoevereiniteit’ overeind blijft. Sinds de onafhankelijkheid van Suriname worden de meest interessante baantjes, gronden, concessies, aanbestedingen, collectieve voorzieningen, etc. gegund aan vrienden, families en partijloyalisten. Criminelen nestelen zich tussen deze mensen, genieten van de privileges en gedragen zich als de ‘keizer van de patroon’.

Het lijkt erop dat de wetgevende en de uitvoerende macht instrumenten zijn van en voor deze groep om eigen- en partijbelangen veilig te stellen. Naar de huidige stand van zaken, is naar mijn oordeel daarom een regering van technocraten voor  rechtsstaat- en financieel- economische herstel noodzakelijk, die zonder aanzien des persoons maatregelen durft te treffen. De regering van technocraten kan dan op basis van gelegenheidscoalities met ‘draconische maatregelen’ afrekenen met de oorzaken van de algehele malaise in Suriname en hopelijk ook met het ‘veelkoppige monster’.   

K. Ramdhan